το καλύτερο αθλητικό έδαφος

 

Το Villa Park, πρώην μέρος της Aston Lower Grounds, δεν ήταν το πρώτο σπίτι της Aston Villa F.C. Ο προηγούμενος χώρος τους, ο Wellington Road, αντιμετώπισε αυξανόμενα προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός άνισου γηπέδου, των φτωχών εγκαταστάσεων θεατών, της έλλειψης πρόσβασης και των υπέρογκα ενοικίων.^]7][8][9][ Ως αποτέλεσμα, στην επιτροπή της Villa του 1894, με επικεφαλής τον Frederick Rinder ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες του Aston Lower Grounds, "το καλύτερο αθλητικό έδαφος στην περιοχή."^{[8] ]}Βρίσκεται στους πρώην χώρους του Aston Hall, ενός Jacobean αρχοντικού, ^{του σπιτιού, το ]}Lower Grounds είχε δει ποικίλες χρήσεις όλα αυτά τα χρόνια.

Αρχικά ο κήπος της κουζίνας του ιδιοκτήτη του Aston Hall Sir Thomas Holte, από τον οποίο ονομάστηκε το περίπτερο Holte End, το Lower Grounds έγινε αργότερα ένα βικτοριανό λούνα παρκ με ενυδρείο και μια μεγάλη αίθουσα. Η τρέχουσα πίσσα βρίσκεται στο χώρο του Dovehouse Pool, μια διακοσμητική λίμνη που αποστραγγίστηκε το 1889. Στη θέση της πισίνας, οι ιδιοκτήτες του Lower Grounds έχτισαν μια πίστα και αθλητικό χώρο που άνοιξε στις 10 Ιουνίου 1889 για ένα συνδυασμένο γεγονός ποδηλασίας και στίβου ενώπιον ενός πλήθους 15.000 ^{ατόμων. 11]} Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν για δύο χρόνια πριν η επιτροπή της Βίλα καταλήξει σε συμφωνία με τον ιδιοκτήτη του ιστότοπου, Flower & Sons,^[12] για την ενοικίαση του ιστότοπου για 300 λίρες ετησίως σε μίσθωση 21 ετών με την επιλογή να τον αγοράσει σε οποιοδήποτε σημείο κατά τη διάρκεια της θητείας.^[13]

Πολλά από τα εύσημα για το σχεδιασμό του Villa Park πρέπει να πάνε στον πρόεδρο της Villa Frederick Rinder, ο οποίος ως εκπαιδευμένος επιθεωρητής, λέγεται ότι έχει καθορίσει κάθε «επίπεδο και γραμμή» του εδάφους πριν ξεκινήσει η κατασκευή^{. 14]} Η επιτροπή ενεπλάκη αμέσως σε έναν αρχιτέκτονα που άρχισε να προετοιμάζει σχέδια για την περιοχή, τα οποία περιελάμβαναν την κατασκευή μιας νέας πίστας τσιμεντοβιομηχανίας 440 γιάρδων (400 μέτρων) για την αντικατάσταση του υπάρχοντος συμμέτου. Η κύρια βάση ήταν να κατασκευαστεί προς τα ανατολικά στην πλευρά του Witton Lane, με την πίστα και το γήπεδο να είναι πλήρως κλειστά από τις τράπεζες. Η κατασκευή της τελικής φάσης του σταδίου ξεκίνησε στα τέλη του 1896 μετά από διαπραγματεύσεις με εργολάβους για την τιμή^. 15 Αρκετούς μήνες πίσω από το χρονοδιάγραμμα, το σχεδόν ολοκληρωμένο στάδιο άνοιξε με ένα φιλικό εναντίον της Blackburn Rovers στις 17 Απριλίου 1897, το οποίο έληξε ως νίκη με 3-0, μία εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση της Λίγκας και του Κυπέλλου Αγγλίας Double^{''. 10] ]}Η διαδικασία καθορισμού προβλημάτων με την οικοδομική εργασία συνεχίστηκε για αρκετούς μήνες.[^[16] Όπως χτίστηκε, το στάδιο θα μπορούσε να στεγάσει 40.000 θεατές, οι περισσότεροι από τους οποίους στάθηκαν στο ύπαιθρο στην ^{τράπεζα}.

Το ξενοδοχείο Holte πίσω από το Holte End, μέρος του αρχικού Aston Lower Grounds, ανακαινίστηκε το 2006

Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1899, το ρεκόρ μέσου πλήθους της Βίλα ^[των 21.000[17] επέτρεψε στον σύλλογο να επενδύσει σε ένα πρόγραμμα βελτίωσης εδάφους δύο σταδίων. Το πρώτο στάδιο επέκτεινε τη βεράντα που καλύπτει στην πλευρά του Trinity Road με κόστος £ 887. το δεύτερο κόστισε £ 1.300 και περιελάμβανε την αναμετάδοση όλων των terracing γύρω από την πίστα για να θεραπεύσει ένα ελάττωμα σχεδιασμού που προκάλεσε κακές οπτικές γωνίες για την πλειοψηφία του πλήθους. Το 1911, η Βίλα αγόρασε το freehold του εδάφους για 8.250 λίρες, τα κτίρια γραφείων στο παλιό ενυδρείο και χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων για 1.500 λίρες και η άμαξα και το πράσινο μπόουλινγκ για 2.000 λίρες^{. 10] ]}Αυτό ήταν το πρώτο στάδιο στα σχέδια που συνέταξε ο σκηνοθέτης της Βίλα, Φρέντερικ Ρίντερ, που είδε τη χωρητικότητα του Villa Park να αυξάνεται σε 104.000^{.[ 18]}

Τον Ιούνιο του 1914, ξεκίνησε μια άλλη φάση βελτιώσεων στο Villa Park για να ανταγωνιστεί τις βελτιώσεις σε άλλους χώρους σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένου του Goodison Park της Everton, όπου είχε μόλις ολοκληρωθεί μια νέα στάση δύο επιπέδων. Το πρώτο στάδιο των βελτιώσεων είδε την ποδηλατική πίστα να αφαιρείται, τη νέα τραπεζική στο Holte Hotel End (Holte End) και ένα re-profiling όλων των terracing για να το φέρει πιο κοντά στο πρόσφατα τετράγωνο γήπεδο. Ο Rinder στράφηκε στον διάσημο αρχιτέκτονα Archibald Leitch για να σχεδιάσει ένα νέο πάρκο Villa. Τα κοινά τους σχέδια περιελάμβαναν μεγάλες πτωτικές κερκίδες στο τερματισμό Holte και Witton και την ενσωμάτωση των αρχικών κτιρίων Victorian Lower Grounds, συμπεριλαμβανομένου του ενυδρείου και των νεοαποκτηθέντων χόρτων μπόουλινγκ. Το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου παρεμπόδισε σοβαρά τις προσπάθειες σχεδιασμού και κατασκευής^{. 19]}

Η Βίλα Παρκ κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με τη Λίβερπουλ το 1907. Το έδαφος δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και η πίστα του κύκλου μπορεί ακόμα να φανεί.

Ως αποτέλεσμα του πληθωρισμού, οι προσφορές του 1919 για την εφαρμογή των προπολεμικών κατασκευαστικών σχεδίων ανήλθαν σε 66.000 λίρες, σε σύγκριση με το απόσπασμα του 1914 ύψους 27.000 λιρών. Μέχρι τον Μάρτιο του 1922, αυτή η τιμή είχε μειωθεί σε £ 41.775 και οι διευθυντές προχώρησαν με τα σχέδια για το νέο Trinity Road Stand^{. 20] ]}Η κατασκευή ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1922 με το περίπτερο να ανοίγει εν μέρει τον Αύγουστο. Η κατασκευή συνεχίστηκε καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν 1922-1923, με την κερκίδα να ανοίγει επίσημα στις 26 Ιανουαρίου 1924 από τον τότε Δούκα της Υόρκης, αργότερα τον βασιλιά Γεώργιο ΣΤ ́. Σχολίασε στον Ρίντερ ότι «δεν είχε ιδέα ότι ένα έδαφος τόσο καλά εξοπλισμένο με κάθε τρόπο – και αφοσιωμένος στο ποδόσφαιρο – υπέπεσε».^[21]

Με την ολοκλήρωσή του το Trinity Road Stand θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα στη Βρετανία, γεμάτο με βιτρό παράθυρα, ιταλικά ψηφιδωτά, ολλανδικά αετώματα στο στυλ Aston Hall και μια σαρωτική σκάλα. Το Oak Room στο περίπτερο του Trinity Road ήταν το πρώτο εστιατόριο σε βρετανικό γήπεδο ποδοσφαίρου.^[22] Αρκετοί σχολιαστές, συμπεριλαμβανομένου του Σάιμον Ίνγκλις, θεωρούν ότι είναι το αριστούργημα του Λέιτς. ένα δημοσιογράφο των Sunday Times το περιέγραψε το 1960 ως το «St Pancras του ποδοσφαίρου».^[23] Το τελικό κόστος της κερκίδας και των σχετικών γεμάτων ανάπτυξης 1922-1924 υπολογίστηκε σε 89.000 λίρες, ποσό που εξόργισε τους διευθυντές του συλλόγου που διέταξαν έρευνα για το κόστος και το 1925 ανάγκασε ^την παραίτηση

Τα σχέδια του Fred Rinder για το Villa Park το 1914 θα είχαν επεκτείνει τη χωρητικότητα εδάφους σε 120.000.

Το πάρκο Villa παρέμεινε στην ίδια πολιτεία για άλλα 30 χρόνια, χωρίς σημαντικές εξελίξεις μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 οι βεράντες της γης και της ξυλείας με ξύλινα φράγματα συντριβής αντικαταστάθηκαν πλήρως από τσιμεντένια τεράγους και μεταλλικά εμπόδια, μια διαδικασία που ξεκίνησε για πρώτη φορά από τον Rinder. Το 1936 ψηφίστηκε πίσω στο διοικητικό συμβούλιο σε ηλικία 78 ετών μετά τον υποβιβασμό του συλλόγου στη Δεύτερη Κατηγορία. Σχεδόν 25 χρόνια αφότου είχε δημιουργήσει το αφγανικό του το 1914, ο Ρίντερ το αναστήθηκε και κοίταξε να πραγματοποιήσει την τρίτη φάση των εξελίξεων του. Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1938 (ο Leitch είχε πεθάνει τον Απρίλιο), αφήνοντας την κατασκευαστική του επιχείρηση στον γιο του, Archibald ^{Junior. 25]}

Η πλήρης ανάπλαση και η επέκταση του Holte End ξεκίνησε στις αρχές του 1939, που εποπτεύεται από τον Archibald Junior. Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939, όλες οι κατασκευές σε όλη τη χώρα σταμάτησαν. Ασυνήθιστα, δεδομένων των μέτρων λιτότητας που ίσχυαν εκείνη την εποχή, η Βίλα απέκτησε ειδική άδεια για τη συνέχιση της κατασκευής του Holte End. Ο Σάιμον Ίνγκλις σημειώνει "Πώς το πέτυχαν αυτό δεν καταγράφεται"^{.[ 25]} Οι εργασίες στο έδαφος ολοκληρώθηκαν μέχρι τον Απρίλιο του 1940 και το περίπτερο αμέσως ναφθαλίνη καθώς το Villa Park μεταπήδησε στον ρόλο του εν καιρώ πολέμου. Το Trinity Road Stand έγινε ένα κατάστημα αεροδρομίων και πυρομαχικών ενώ το καμαρίνι του σπιτιού έγινε το προσωρινό σπίτι μιας εταιρείας του τυφεκίου από το 9ο Τάγμα, Royal Warwickshire Regiment^{. 26] ]}Γερμανικές βόμβες προκάλεσαν ζημιές αξίας 20.000 λιρών στο Witton Lane Stand, το οποίο αποκαταστάθηκε από το 1954^{. 27]}

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ανακοινώθηκαν τέσσερα έργα. Το παλιό περίπτερο Bowling Green στο Trinity Road έγινε ιατρικό κέντρο, το υπόγειο του κτιρίου του ενυδρείου μετατράπηκε σε γυμναστήριο, τοποθετήθηκαν τέσσερις μεγάλοι πυλώνες πρόσοψης και αγοράστηκε ένα πεδίο εκπαίδευσης 500 μέτρα (460 μέτρα) από το Villa Park^{. 28]} Οι προβολείς χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1958 για ένα φιλικό αγώνα με την σκωτσέζικη πλευρά του Midlothian^{. 10][29]]}

Στα μέσα του 1962, 40.000 λίρες ξοδεύτηκαν σε μια στέγη για το Holte End, το πρώτο που παρείχε κάλυψη για τους απλούς οπαδούς της βεράντας στο Villa Park από το 1922. Η παλιά οροφή σε σχήμα βαρελιού στο Witton Lane Stand, το μόνο εναπομείναν χαρακτηριστικό του πάρκου Villa του 1897, αφαιρέθηκε το καλοκαίρι του 1963 και αντικαταστάθηκε με μια απλή κεκλιμένη οροφή στο ίδιο στυλ με το Holte End.^[10] Το Villa Park επιλέχθηκε από τη FIFA για να φιλοξενήσει τρεις αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 με την προϋπόθεση ότι το Witton Lane Stand θα γίνει all-seater. Το τούνελ των παικτών έπρεπε να καλυφθεί με κλουβί ενώ ο αγωνιστικός χώρος διευρύνθηκε κατά 3 μέτρα (2,7 μέτρα)^{. 30]}

Οι τακτικές εξελίξεις στο έδαφος και οι καινοτομίες ξεκίνησαν από το 1969 υπό την καθοδήγηση του νέου προέδρου, Νταγκ Έλις, ο οποίος ξεκίνησε την ανάπλαση του πάρκου Villa για τη σύγχρονη εποχή. Μεγάλο μέρος του γηπέδου είχε πέσει σε παρακμή και είχε ανάγκη από εκσυγχρονισμό. Οι παρουσίες και η οικονομική κατάσταση της Villa είχαν επίσης μειωθεί ως αποτέλεσμα της απώλειας του καθεστώτος της Πρώτης Κατηγορίας το 1967 και της μετάβασης στην Τρίτη Κατηγορία για πρώτη φορά το ^{1970. 31] ]}Ο Ellis ενημέρωσε την υποδομή, εγκατέστησε ένα νέο σύστημα δημόσιας διεύθυνσης, πραγματοποίησε υδραυλικές εργασίες που περιελάμβαναν την εγκατάσταση νέων τουαλετών, επανεμφανίστηκε στις βεράντες και έχτισε ένα νέο εκδοτήριο εισιτηρίων. Η θητεία του είδε τα εκτελεστικά σαλόνια να αντικαθιστούν τα παλιά γραφεία στην κάκτου του Trinity Road^{. 31]}

Η ανάπλαση της κερκίδας του Witton End ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1976, ένα χρόνο μετά την επιστροφή της Βίλα στην Πρώτη Κατηγορία μετά από οκτώ χρόνια μακριά. Το περίπτερο δεν είχε δει κανένα σημαντικό έργο από το 1924 και τα μετόπισθεν του παρέμειναν ένα ανάχωμα γης. Οι αρχικές ανακαινίσεις είδαν την ισόπεδη της γης και τις νέες βεράντες από σκυρόδεμα να κατασκευάζονται στην κάτω βαθμίδα στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την κατασκευή μιας ανώτερης βαθμίδας. Το δεύτερο στάδιο ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1977 και άνοιξε επίσημα στα τέλη Οκτωβρίου. Ο σχεδιασμός και τα εξαρτήματα της κερκίδας ήταν εντυπωσιακά για την εποχή, συμπεριλαμβανομένων των νεότερων όπως ένα λογότυπο «AV» που διατυπώνεται σε χρωματιστά καθίσματα και μια διπλή σειρά από εκτελεστικά ^{κουτιά. 29]}

Εκτός από τη νέα κερκίδα Witton End, μετονομάστηκε σε Doug Ellis Stand (από τον πρόεδρο των συλλόγων, η Villa Park πέρασε από περαιτέρω ανακαινίσεις σε όλο το έδαφος. Το κόστος της εργασίας ήταν 1,3 εκατομμύρια λίρες. Ως αποτέλεσμα, και όπως και με την κατασκευή του Trinity Road Stand πενήντα χρόνια νωρίτερα, η Villa επιβαρύνθηκε και πάλι με το χρέος. Μια εσωτερική έρευνα διαπίστωσε ότι 700.000 λίρες από τους λογαριασμούς αξίας 1,3 εκατομμυρίων λιρών δεν λογοδοτούσαν.^]29^] Μια μεταγενέστερη έκθεση από τους λογιστές Deloitte Haskins & Sells διαπίστωσε ότι οι λογαριασμοί διογκώθηκαν μόνο κατά 10%, αλλά ότι υπήρξαν «σοβαρές παραβιάσεις των συνιστώμενων κωδίκων πρακτικής και της κακής εποπτείας του χώρου».^[32]

Η πρόσοψη από τούβλα του Holte End, που ξαναχτίστηκε το 1994 στο στυλ της παρακείμενης κερκίδας Trinity Rd, που χτίστηκε το 1922.

Ως απάντηση στην καταστροφή του Χίλσμπορο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα 96 θανάτους, η έκθεση Taylor του Ιανουαρίου 1990 συνέστησε να μετατραπούν όλοι οι κύριοι λόγοι για να γίνουν όλοι οι καθηχημένοι ως μέτρο ασφαλείας μέχρι τον Αύγουστο του 1994. Μέσα σε λίγους μήνες από τη δημοσίευση της έκθεσης Taylor, οι πρώτες αλλαγές έγιναν σύμφωνα με την έκθεση. Το North Stand είδε την προσθήκη 2,900 θέσεων στην κάτω βαθμίδα της κερκίδας στη θέση της terracing, η οροφή του Holte End επεκτάθηκε στο πλαίσιο της προετοιμασίας για περισσότερα καθίσματα, το Trinity Road Stand είχε αντικατασταθεί η οροφή του και το Witton Lane Stand είχε περισσότερα εταιρικά κουτιά που προστέθηκαν. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, και οι τέσσερις πυλώνες είχαν αφαιρεθεί για να ανοίξουν το δρόμο για κουτιά ή στο πλαίσιο της προετοιμασίας για καθίσματα και νέοι προβολείς εγκαταστάθηκαν σε νέες γκαρντ στις κερκίδες Trinity και Witton^{. 33]}

The Witton Lane Stand (Τώρα ονομάστηκε Doug Ellis Stand) μαζί με τη Βόρεια Κερκίδα

Τον Φεβρουάριο του 1992, η αίτηση του συλλόγου στο συμβούλιο για άδεια κατεδάφισης του ξενοδοχείου Holte απορρίφθηκε. Μετά από αρκετούς μήνες διαπραγματεύσεων, η Villa κέρδισε άδεια για μια νέα στάση για να αντικαταστήσει το Witton Lane Stand. Το νέο σχέδιο σήμαινε ότι ο σύλλογος έπρεπε να επαναφέρει τον Witton Lane και, ως προϋπόθεση της πολεοδομικής άδειας, να πληρώσει 600.000 λίρες για να αγοράσει υποχρεωτικά τα σπίτια κατά μήκος του Witton Lane και να αναβαθμίσει το δρόμο από ένα B σε έναν A roadδρόμο Α, καθώς και να μεταφέρει τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ^{του. 33] ]}Η κερκίδα ήταν πλήρως λειτουργική μέχρι τον Ιανουάριο του 1994 με κόστος 5 εκατομμυρίων λιρών με 4.686 θέσεις, γεγονός που έφερε το Villa Park σε χωρητικότητα 46.005.[^[34] Ανακοινώθηκε στο 70ο γκαλά γενεθλίων του προέδρου Νταγκ Έλις ότι το περίπτερο επρόκειτο να μετονομαστεί σε "Doug Ellis Stand", μια κίνηση που προκάλεσε κάποια διαμάχη μεταξύ των οπαδών της Villa με κάποιους να εξακολουθούν να αναφέρονται σε αυτό ως Witton Lane Stand. Παρ 'όλα αυτά, κατά τη διάρκεια της σεζόν 1993-94, το πρόσφατα ανακαινισμένο Witton Lane Stand έγινε το Doug Ellis ^{Stand. 29]}

Το Holte End ήταν η μόνη εναπομείνασα στάση που δεν πληρούσε τις απαιτήσεις της έκθεσης Taylor και μια δομική έρευνα αποκάλυψε ότι η τοποθέτηση των εδρών στην υπάρχουσα τρομοκρατή θα ήταν αντιοικονομική. Αντ 'αυτού, ελήφθη η απόφαση για την κατασκευή μιας νέας κερκίδας που αποτελείται από δύο βαθμίδες, μόλις τέσσερα χρόνια μετά την κατασκευή της νέας ^{στέγης. 34] ]}Η κατεδάφιση της κερκίδας ξεκίνησε την τελευταία ημέρα της σεζόν 1993-94. Ο αντικαταστάτης του άρχισε να ανοίγει τον Αύγουστο του 1994 με 3.000 θέσεις στην κάτω βαθμίδα να καταλαμβάνονται για το πρώτο παιχνίδι μόνο για καθίσματα στο Villa Park. Μέχρι τον Δεκέμβριο ήταν πλήρως λειτουργικό και είχε χωρητικότητα 13.501 θέσεων, ανεβάζοντας τη χωρητικότητα του πάρκου Villa σε 40.310. Με την ολοκλήρωσή του, το Holte ήταν το μεγαλύτερο ενιαίο άκρο στη ^{Βρετανία. 35]}

Η επόμενη εξέλιξη στο Villa Park ήταν το Trinity Road Stand το 2000. Είχε σταθεί από το 1922 και είχε δει αρκετές ανακαινίσεις και προσθήκες. Η κατεδάφιση της παλιάς κερκίδας ξεκίνησε μετά το τελευταίο παιχνίδι της σεζόν 1999-2000, ένα γεγονός συνάντησε ένα στοιχείο θλίψης από παρατηρητές όπως ο Σάιμον Ίνγκλις που δήλωσε ότι "το τοπίο του αγγλικού ποδοσφαίρου δεν θα είναι ποτέ το ίδιο".^{[ 36] ]}Η νέα κερκίδα ήταν μεγαλύτερη από την παλιά, παίρνοντας τη χωρητικότητα της Βίλα από 39.399 στο παρόν 42.682. Ξεκίνησε επίσημα τον Νοέμβριο του 2001 από τον πρίγκιπα Κάρολο· ο παππούς του Γεώργιος ΣΤ ́ είχε ανοίξει την παλιά κερκίδα, 77 χρόνια νωρίτερα, όταν ήταν ακόμα ο Δούκας της Υόρκης.^[37]

Τον Μάιο του 2025, ένα χάλκινο άγαλμα ενός σκωτσέζικου λιονταριού, από την Τάνια Ράσελ αποκαλύφθηκε από τον Μπράιαν Λιτλ και τον Ντένις Μόρτιμερ, για να σηματοδοτήσει την 150η επέτειο της Άστον Βίλα^{. 38]}

Τον Δεκέμβριο του 2025, η Άστον Βίλα άνοιξε το "The Warehouse", έναν εμπορικό και ψυχαγωγικό χώρο χωρητικότητας 3.000 θέσεων, που βρίσκεται πίσω από τη Βόρεια Εξέδρα.^[39]