μόνιμη εργασία και υψηλοί μισθοί

 Ο Χουάν Ρόιγκ (Juan Roig) είναι μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της Ισπανίας, όχι μόνο για τον πλούτο του, αλλά για τον ιδιόρρυθμο και εξαιρετικά επιτυχημένο τρόπο με τον οποίο διοικεί την αυτοκρατορία του, τη γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ Mercadona.

Αν και πολλοί τον συνδέουν με τη Βαλένθια, είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι δεν είναι ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας (Valencia CF) —την οποία κατέχει ο Πίτερ Λιμ— αλλά είναι ο ιδιοκτήτης και ο άνθρωπος πίσω από την εκτόξευση της Valencia Basket (μπάσκετ).

Ιδού τι έκανε που θεωρείται «σπάνιο» και τον οδήγησε στην κορυφή:

1. Το μοντέλο «Ο Πελάτης είναι το Αφεντικό»

Σε αντίθεση με άλλες επιχειρήσεις, ο Ρόιγκ εφάρμοσε το μοντέλο "Total Quality Management", όπου στο επίκεντρο δεν είναι το κέρδος των μετόχων, αλλά ο «Κύριος» (El Jefe), όπως αποκαλεί ο ίδιος τον πελάτη. Αν ο πελάτης είναι ευχαριστημένος, όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν.

2. Μόνιμες συμβάσεις για όλους (Κάτι σπάνιο για την Ισπανία)

Σε μια χώρα που μαστίζεται από την ανεργία και τις προσωρινές συμβάσεις, ο Ρόιγκ πήρε μια ρηξικέλευθη απόφαση στα τέλη της δεκαετίας του '90: προσέλαβε όλο το προσωπικό του (πάνω από 100.000 άτομα σήμερα) με μόνιμες συμβάσεις εργασίας. Επιπλέον, οι μισθοί στη Mercadona είναι σταθερά υψηλότεροι από τον μέσο όρο του κλάδου, ενώ οι υπάλληλοι συμμετέχουν στα κέρδη της εταιρείας.

3. Η στρατηγική «Πάντα Χαμηλές Τιμές» (SPB)

Κατήργησε τις περιστασιακές προσφορές και τα κουπόνια. Αντί να μπερδεύει τον καταναλωτή με «1+1 δώρο» μόνο για λίγες μέρες, διατηρεί τις τιμές σταθερά χαμηλές όλο τον χρόνο. Αυτό δημιούργησε μια σπάνια σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό.

4. Επένδυση στην πατρίδα του (Το «Roig Arena»)

Ενώ άλλοι δισεκατομμυριούχοι επενδύουν σε ξένα funds, ο Ρόιγκ έχει ρίξει εκατοντάδες εκατομμύρια στη Βαλένθια. Πρόσφατα (2024-2025) ολοκλήρωσε το Roig Arena, ένα από τα πιο σύγχρονα γήπεδα μπάσκετ και πολυχώρους στην Ευρώπη, χρηματοδοτώντας το σε μεγάλο βαθμό από την προσωπική του περιουσία.

5. Το σπάνιο «Όχι» στο ποδόσφαιρο

Παρά τις αφόρητες πιέσεις των οπαδών της ποδοσφαιρικής Βαλένθια να αγοράσει την ομάδα για να τη «σώσει» από την τωρινή διοίκηση, ο Ρόιγκ παραμένει σταθερός: «Είναι πιο δύσκολο να διοικείς μια αθλητική ομάδα από μια επιχείρηση, και εμένα μου φτάνει το μπάσκετ».

Με λίγα λόγια: Ο Ρόιγκ έγινε δισεκατομμυριούχος αποδεικνύοντας ότι μπορείς να κυριαρχήσεις στην αγορά επενδύοντας στους ανθρώπους σου και στην τοπική κοινωνία, αντί να κυνηγάς μόνο τους αριθμούς στα χρηματιστήρια.

Πιστεύετε ότι το μοντέλο του (μόνιμη εργασία και υψηλοί μισθοί) θα μπορούσε να λειτουργήσει στις ελληνικές αλυσίδες σούπερ μάρκετ;