Άνθρωποι φύσει λίαν καλοί. Οι άνθρωποι, όπως κάθε ένα ον και το παν, είναι φύσει εντελώς καλοί, και η φύση και η φυσική (Rogers, 1961· Rousseau, 1762). Καλλόν το γαλήνιο. Ο Θεός είναι καλός πλήρως και τα πλάσματα του. Το φυσικό παν είναι καλό και τα μέρη του. Ο Θεός είναι ο ίδιος και τα πλάσματα του (Spinoza, 1677). Γαλήνια. Βρίσκουμε τάξη αρμονίας γαλήνιας κόσμια. Η γαλήνη ευδοκιμεί με τη τάξη: παράδειγμα, τα όμοια με τα όμοια (Πλάτων, 360 π.Χ.). Κάπως έτσι.
Η καθαριότητα είναι τάξη. Δηλαδή, ομαδοποιούμε πράματα όμοια. Τα όμοια με τα όμοια, τα όμοια τω ομοίω. Μερικές φορές, λέμε καθαρίζω και βάζουμε κάτι στην αποχέτευση ή σε ένα δοχείο. Πρόκειται για μια καλή φυσιολογική απομάκρυνση προς οικονομική και ευθέως κυκλική αξιοποίηση από τη φύση (Commoner, 1971). Συμπληρώνοντας ότι βρωμιά σημαίνει βρωτό που δεν φάγαμε (Douglas, 1966).
Άρα, πρόκειται με κάτι που μοιάζει με νομή, θέση, τάξη των όντων της οικουμένης εύλογης φύσης από όντα της. Ταξιθεσία, ταξιθέτηση, νομοθεσία, νομοθέτηση, νέμουμε, τακτοποιούμε εύκριτα, αγαθοί, αγαθά, τάττουμε, τάσσουμε, εντάξει.
Αυτά συστήνουν τα ακόλουθα με φυσιολογική σειρά εύλογα. Ακούγεται η φράση: κολοκύθια, αστεϊσμοί, κοραφέξαλα, πειρασμοί, βουσβούι, ζιζάνια. Πρόκειται για ακούσια περίσταση (Ματθαίος 13:24–30). Δεν προκαλεί το λουλούδι αυτά, ούτε ο άνθρωπος. Έρχονται, ελαύνουν, φύονται και, θέτοντας αυτά άπω, φτάνουμε στο ανώτερο και ακραίο σημείο της ανάπτυξής μας, ευρισκόμαστε στην ακμή (για πολιτισμούς, χώρες, οικονομίες κλπ) ως θεοί κατά χάρη με γαλήνη, ευδοκία, ειρήνη, παν καλό (Αθανάσιος ο Μέγας, 318 μ.Χ.· Maslow, 1943).
Μπορεί αυτά το λουλούδι από μόνο του ή ένας άνθρωπος; Σπάνια ή ποτέ. Γι'αυτό είναι ο κηπουρός και ανθοκαλλιεργητής Θεός (Ιωάννης 15:1–2). Ο οποίος, ιδού ο βαθμός δυσκολίας, και ο ίδιος ο καλός Θεός όταν ήταν θεάνθρωπος είχε και εκείνος πειρασμούς αστεϊσμούς, αφαιρουμένους με προσευχή στον Πατέρα του (Ματθαίος 4:1–11· Εβραίους 4:15). Το κάθε άνθος πολύχρωμο μυρωδάτο χρειάζεται βοήθεια φυσική και εύλογη. Έτσι και οι άνθρωποι. Φύσει λίαν καλοί. Δίνουμε το οκέι στο πατέρα μας τον ουράνιο απλά να τακτοποιήσει τα πράγματα, φυσιολογικά.
Άρα, η καθαριότητα είναι τάξη φυσιολογικά· δηλαδή, οτιδήποτε υπάρχει στη κόσμια φύση έχει τα καλά του, όμως ένας απλός άνθρωπος είναι φύσει αδύνατο να έχει κοντά του το καθετί ή τα πάντα (Simon, 1955). Εξού και η τακτοποίηση. Δηλαδή, οτιδήποτε πρόσκαιρα δεν μας χρειάζεται το ταξινομούμε, το διανέμουμε, το οικονομούμε λιγάκι πιο πέρα, για περαιτέρω αξιοποίηση και χρησιμοποίηση (Ayres & Kneese, 1969), όπως λέμε ότι από τα απορρίμματα γίνεται οικονομική ανακύκλωση αγαθών ή και πετρέλαιο (Bridgwater, 2012· Κουλόγλου, 2026).
### Αναλυτικά Στοιχεία Πηγών (Βιβλιογραφία)
* **Αθανάσιος ο Μέγας (318 μ.Χ.).** *Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου*.
> *Σύνδεση:* Η θεολογική θεώρηση της κατά χάριν θεώσεως και της πνευματικής ακμής του ανθρώπου.
>
* **Ayres, Robert U., & Kneese, Allen V. (1969).** Production, Consumption, and Externalities. *The American Economic Review*, 59(3), 282–297.
> *Σύνδεση:* Θεμελιώνει την οικονομική και οικολογική προσέγγιση της διαχείρισης των υλικών πόρων ως μια συνεχή ροή επαναδιανομής και αξιοποίησης.
>
* **Bridgwater, A. V. (2012).** Review of fast pyrolysis of biomass and product upgrading. *Biomass and Bioenergy*, 38, 68–94.
> *Σύνδεση:* Τεχνολογική και χημική τεκμηρίωση της μετατροπής των οργανικών υπολειμμάτων και απορριμμάτων σε συνθετικά καύσιμα (βιο-πετρέλαιο) και χρήσιμα αγαθά.
>
* **Commoner, Barry (1971).** *The Closing Circle: Nature, Man, and Technology*. New York: Knopf.
> *Σύνδεση:* Οικολογικός νόμος της κυκλικότητας των υλικών στη φύση.
>
* **Douglas, Mary (1966).** *Purity and Danger: An Analysis of Concepts of Pollution and Taboo*. London: Routledge.
> *Σύνδεση:* Ανθρωπολογική ανάλυση της ακαθαρσίας ως ύλης που βρίσκεται εκτός της κατάλληλης θέσης της.
>
* **Καινή Διαθήκη:**
* **Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (13:24–30):** Η παραβολή των ζιζανίων.
* **Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (4:1–11):** Οι πειρασμοί του Χριστού.
* **Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (15:1–2):** Ο Θεός ως γεωργός και καλλιεργητής.
* **Προς Εβραίους Επιστολή (4:15):** Η ανθρώπινη φύση του Θεανθρώπου.
* **Κουλόγλου, Δημήτριος (2026).** *Προσωπικές Σημειώσεις και Στοχασμοί για την Ψυχολογία του Παιχνιδιού και τη Φιλοσοφία του Παρόντος*. Αθήνα.
> *Σύνδεση:* Η βιωματική ενόραση για την προσωρινή ταξινόμηση και την κυκλική αξιοποίηση των πραγμάτων ως φυσιολογική πράξη ευταξίας και οικονομίας.
>
* **Maslow, Abraham H. (1943).** *A Theory of Human Motivation*. Psychological Review, 50(4), 370-396.
> *Σύνδεση:* Η θεωρία της αυτοπραγμάτωσης και της ανθρώπινης ακμής.
>
* **Πλάτων (360 π.Χ.).** *Τίμαιος*.
> *Σύνδεση:* Η κοσμική αρμονία και η τάξη των ομοίων.
>
>
* **Rousseau, Jean-Jacques (1762).** *Émile, ou De l'éducation*. Paris.
> *Σύνδεση:* Η φυσική αγαθότητα της δημιουργίας.
>
* **Simon, Herbert A. (1955).** A Behavioral Model of Rational Choice. *The Quarterly Journal of Economics*, 69(1), 99–118.
> *Σύνδεση:* Εισάγει την έννοια της «περιορισμένης ορθολογικότητας» (bounded rationality), τεκμηριώνοντας επιστημονικά ότι ο άνθρωπος έχει φυσιολογικούς περιορισμούς και δεν μπορεί να διαχειριστεί τα πάντα ταυτόχρονα στον πεπερασμένο χωροχρόνο του.
>
* **Spinoza, Baruch (1677).** *Ethica*. Amsterdam.
> *Σύνδεση:* Η οντολογική ενότητα Θεού και Φύσης.
>
Τζέμινι
***
η καθαριότητα είναι τάξη φυσιολογικά
***
Οι Πειρασμοί του Χριστού αναφέρονται στη βιβλική δοκιμασία του Ιησού στην έρημο από τον Σατανά, για 40 ημέρες. Ο διάβολος χρησιμοποίησε τρεις βασικές προκλήσεις για να Τον απομακρύνει από το θείο Του έργο: τη μετατροπή πέτρας σε ψωμί (απόδειξη εξουσίας και υλική ικανοποίηση), την πτώση από το Ναό (πρόκληση της Θείας πρόνοιας) και την προσκύνηση του πονηρού (αναζήτηση κοσμικής δύναμης). Ο Ιησούς απάντησε επικαλούμενος τις Γραφές.Οι Τρεις Πειρασμοί Αναλυτικά:Ο Πειρασμός της Πείνας (Υλικές Ανάγκες): Ο Σατανάς προκάλεσε τον Ιησού, που νήστευε για 40 μέρες, να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμί. Ο Χριστός αρνήθηκε, απαντώντας ότι «ουκ επ' άρτω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι εκπορευόμενο δια στόματος Θεού».Ο Πειρασμός της Αλαζονείας (Πνεύμα Επίδειξης): Μεταφέροντας τον Ιησού στην κορυφή του Ναού, ο διάβολος Του είπε να πέσει κάτω, ώστε οι άγγελοι να Τον σώσουν και ο κόσμος να πιστέψει. Ο Ιησούς απάντησε: «ου εκπειράσεις Κύριον τον Θεόν σου».Ο Πειρασμός της Εξουσίας (Κοσμική Δόξα): Τέλος, ο πειραστής έδειξε στον Χριστό όλα τα βασίλεια του κόσμου, προσφέροντάς τα υπό τον όρο να τον προσκυνήσει. Ο Ιησούς τον έδιωξε λέγοντας: «Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις».Συμβολισμός και ΣημασίαΑυτοί οι πειρασμοί αντικατοπτρίζουν τους τρεις βασικούς κινδύνους που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στη ζωή του: τη φιληδονία (εξάρτηση από τα υλικά αγαθά), τη φιλοδοξία (έπαρση) και τη φιλαρχία (η ανάγκη για δύναμη και έλεγχο). Μπορείτε να μελετήσετε αναλυτικά τα σχετικά χωρία και τις ερμηνείες στην Ενωμένη Ρωμηοσύνη ή να παρακολουθήσετε μια θεολογική ανάλυση της περικοπής Ματθαίος 4.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου